Το μήνυμα του Συναγωνιστή Αλέξανδρου Γέροντα:« Όλοι μαζί και ο Αρχηγός θα μας οδηγεί! Ζήτω η Νίκη!»
http://ell-forum.blogspot.com/2013/11/blog-post_750.html
Το μήνυμα του Συναγωνιστή Αλέξανδρου Γέροντα: Όλοι μαζί και ο Αρχηγός θα μας οδηγεί! Ζήτω η Νίκη!
«Ώλετο μεν μοι νόστος, ατάρ κλέος άφθιτον έστα»
«Για μένα δεν υπάρχει πια επιστροφή, αλλά αιώνια χαράζεται ο δρόμος προς τη δόξα» Όμηρος 800-750 π.Χ
Το απόγευμα της 1ης Νοεμβρίου 2013 γράφτηκε μια ακόμα σελίδα στο βιβλίο της Ιστορίας μας ποτισμένο με το αίμα τριών ένδοξων παλικαριών μας. Ο Μανώλης Καπελώνης και ο Γιώργος Φουντούλης εισήλθαν στο πάνθεον των ηρώων, ενώ ο Αλέξανδρος Γέροντας έδωσε τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του και βγαίνει μέρα με τη μέρα νικητής.Στην κλινική που νοσηλεύεται βλέπει κανείς πλήθος ανθρώπων από όλα τα μέρη της Ελλάδας που έρχονται και ρωτούν για την πορεία της υγείας του.
Έχει να παλέψει για τη σωματική του αποκατάσταση αλλά και να αποδεχτεί τον θάνατο των δυο Συναγωνιστών και φίλων του, Μάνου και Γιώργου. Και με όλη την απλότητα που τον χαρακτηρίζει, με όση δύναμη μπορούσε να ψελλίσει είναι εκείνο που μου είπε όταν τον πρωτοαντίκρισα στην πρώτη μου επίσκεψη: «Δεν είμαι ήρωας. Ήρωες είναι ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης». Δεν υπολόγισε το κόστος της πράξης του. Κατέχεται από το κυρίαρχο πάθος του που πηγάζει από τις αξίες που του μεταβίβασαν οι συγγενικοί του δεσμοί για την Πατρίδα και αισιοδοξεί από το όνειρο που έβλεπε όταν ακόμα ήταν στην εντατική. Τον Αρχηγό Ελεύθερο!
-«Να του πείτε πως είμαι καλά και πως η Αλήθεια θα λάμψει. Θέλω να πιστεύω στη Δικαιοσύνη. Ο ίδιος να προσέχει και να τρώει». Τα πιστεύετε πως είναι λόγια ενός 29χρονου παιδιού που εκείνο το απόγευμα που τον επισκέφθηκα, είχε βγει μόλις από την εντατική;
Ο Αλέξανδρος δεν είναι υπεράνθρωπος, δεν είναι τιτάνας. Είναι ένας συνηθισμένος νέος που εμφορείται από υψηλά ιδανικά, αξίες και ήθος. Αμφιταλαντεύεται, μετεωρίζεται, παλεύει με τον φόβο της τραυματικής του εμπειρίας. Εκείνο που δεν κατάφεραν όμως οι σφαίρες να του πάρουν, είναι οι μνήμες και τα Ιδανικά που τον ένωσαν με τους Συναγωνιστές του.
Μέσα από την κλινική στέλνει τους συναγωνιστικούς του χαιρετισμούς σε όλους μας κι ένα ηχηρότατο μήνυμα: «Θα νικήσουμε! Όλοι μαζί και ο Αρχηγός θα μας οδηγεί! Ζήτω η Νίκη!».
ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ:
As many of you have already heard, our brother Alexander Gerontas was severely wounded and near death, after the cowardly terrorist attack that murdered two of our brothers, Giorgos Fountoulis and Manolis Kapelonis.
Since that terrible day, Alex, the 29 year old father of a small child, had been fighting like a lion to stay alive.
He has went though multiple surgeries and still remains in intensive care. Thankfully his iron will to survive has him now recovering day by day and he began to speak to one of our members that visited him in the hospital.
As he stuggled to speak using all of his strength he said “I am no hero, heroes are men like Karaiskakis and Kolokotronis”naming two of our beloved heroes from the historic Greek war of independence. He has not fully understood the weight of his own survival.
Our comrade who visited him was in awe, when Alex went on to say a message to our leader“Tell him that I’m well and that the truth will shine, I believe in justice”. Our comrade couldn’t believe this was a man just out of a major surgery talking like this already.
Alex is not superman or a titan, rather he is a man with intense zeal for his ideas and values of Hellenism. Despite this traumatic experience being on the brink of death, the bullets have no effect on his will to fight alongside his comrades.
While laying in hospital bed, growing stronger with each day, Alex gives a message to all of us:
“We will win! Together with our chief leading us, long live victory!”
«Ώλετο μεν μοι νόστος, ατάρ κλέος άφθιτον έστα»
«Για μένα δεν υπάρχει πια επιστροφή, αλλά αιώνια χαράζεται ο δρόμος προς τη δόξα» Όμηρος 800-750 π.Χ
Το απόγευμα της 1ης Νοεμβρίου 2013 γράφτηκε μια ακόμα σελίδα στο βιβλίο της Ιστορίας μας ποτισμένο με το αίμα τριών ένδοξων παλικαριών μας. Ο Μανώλης Καπελώνης και ο Γιώργος Φουντούλης εισήλθαν στο πάνθεον των ηρώων, ενώ ο Αλέξανδρος Γέροντας έδωσε τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του και βγαίνει μέρα με τη μέρα νικητής.Στην κλινική που νοσηλεύεται βλέπει κανείς πλήθος ανθρώπων από όλα τα μέρη της Ελλάδας που έρχονται και ρωτούν για την πορεία της υγείας του.
Έχει να παλέψει για τη σωματική του αποκατάσταση αλλά και να αποδεχτεί τον θάνατο των δυο Συναγωνιστών και φίλων του, Μάνου και Γιώργου. Και με όλη την απλότητα που τον χαρακτηρίζει, με όση δύναμη μπορούσε να ψελλίσει είναι εκείνο που μου είπε όταν τον πρωτοαντίκρισα στην πρώτη μου επίσκεψη: «Δεν είμαι ήρωας. Ήρωες είναι ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης». Δεν υπολόγισε το κόστος της πράξης του. Κατέχεται από το κυρίαρχο πάθος του που πηγάζει από τις αξίες που του μεταβίβασαν οι συγγενικοί του δεσμοί για την Πατρίδα και αισιοδοξεί από το όνειρο που έβλεπε όταν ακόμα ήταν στην εντατική. Τον Αρχηγό Ελεύθερο!
-«Να του πείτε πως είμαι καλά και πως η Αλήθεια θα λάμψει. Θέλω να πιστεύω στη Δικαιοσύνη. Ο ίδιος να προσέχει και να τρώει». Τα πιστεύετε πως είναι λόγια ενός 29χρονου παιδιού που εκείνο το απόγευμα που τον επισκέφθηκα, είχε βγει μόλις από την εντατική;
Ο Αλέξανδρος δεν είναι υπεράνθρωπος, δεν είναι τιτάνας. Είναι ένας συνηθισμένος νέος που εμφορείται από υψηλά ιδανικά, αξίες και ήθος. Αμφιταλαντεύεται, μετεωρίζεται, παλεύει με τον φόβο της τραυματικής του εμπειρίας. Εκείνο που δεν κατάφεραν όμως οι σφαίρες να του πάρουν, είναι οι μνήμες και τα Ιδανικά που τον ένωσαν με τους Συναγωνιστές του.
Μέσα από την κλινική στέλνει τους συναγωνιστικούς του χαιρετισμούς σε όλους μας κι ένα ηχηρότατο μήνυμα: «Θα νικήσουμε! Όλοι μαζί και ο Αρχηγός θα μας οδηγεί! Ζήτω η Νίκη!».
ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ:
As many of you have already heard, our brother Alexander Gerontas was severely wounded and near death, after the cowardly terrorist attack that murdered two of our brothers, Giorgos Fountoulis and Manolis Kapelonis.
Since that terrible day, Alex, the 29 year old father of a small child, had been fighting like a lion to stay alive.
He has went though multiple surgeries and still remains in intensive care. Thankfully his iron will to survive has him now recovering day by day and he began to speak to one of our members that visited him in the hospital.
As he stuggled to speak using all of his strength he said “I am no hero, heroes are men like Karaiskakis and Kolokotronis”naming two of our beloved heroes from the historic Greek war of independence. He has not fully understood the weight of his own survival.
Our comrade who visited him was in awe, when Alex went on to say a message to our leader“Tell him that I’m well and that the truth will shine, I believe in justice”. Our comrade couldn’t believe this was a man just out of a major surgery talking like this already.
Alex is not superman or a titan, rather he is a man with intense zeal for his ideas and values of Hellenism. Despite this traumatic experience being on the brink of death, the bullets have no effect on his will to fight alongside his comrades.
While laying in hospital bed, growing stronger with each day, Alex gives a message to all of us:
“We will win! Together with our chief leading us, long live victory!”
